تو مگه قسم نخوردي دلمو تنها نذاري

 روبروم نشستي اما از غريبه کم نداري

 روبروي من نشستي توي چشم تو ستاره

 از صداي تو شنيدم که دلت دوستم نداره

 تو مگه قسم نخوردي دلمو تنها نذاري

 هرگز از روز جدايي سخني به لب نياري

حالا روبروم نشستي حرف تو فقط جدايي

 تو قسم نخورده بودي که يه دنيا بي وفايي

 تو قسم نخورده بودي روزي عشق تو ميميره

 نور يک ستاره يک شب جاي مهتاب و ميگيره

تو مگه قسم نخوردي

تکه های شکسته قلبم را

کنار هم می چینم تا

قلبی تازه بسازم

ولی اینبار شاید از سنگ

که دیگر دل نبندد

اما چه سود که دل سنگ هم عاشق می شود

پس دوباره می چینم

تا دوباره عاشق شوم

ولی عاشق

می خواهم دوباره بپرم

ولی اینبار نه به خاطر آسمان

که به خاطر خودم

که باید بدانم

هر چه که بالای سرم هست

آسمان من نیست

یادم باشد بنفش آبی نیست

یادم باشد که

آسمان من دلم را نمی شکند

یادم بماند دل به آسمانی که  ببندم

پرنده ها را دوست داشته باشد

پرواز را دوست داشته باشد

هميشه وقتي گريه مي كني ، اوني كه آرومت مي كنه دوستت داره ، ولي اوني كه باهات گريه مي كنه عاشقته

وقتی که خاکم می کنن

                          بهش بگین پیشم نیاد بگید 

                                                         که رفت مسافرت بگید شماره ای نداد یه جور بگید

 که آخرش از حرفاتون هول نکنه طاقت ندارم 

                                                ببینم به قبر من نگاه کنم.   دونه به دونه عکسامو بردارید

 آتیش بزنید هر چی که خاطره دارم برید و از بیخ بکنید نزارید از اسم منم یک کلمه جا بمونه

 نمی خوام هیچ وقت تنم توی گورم بلرزونه..

               برو آتیش به قلب من نزن بزار نگاهت از یادم بره...

                                                                           برو نمی خوام ببینی

خونه ی من خالی شده همدم من به جای تو ریگای پوشالی شده اونکه می گفت می مرد برات دیدی

 که راست راستی مرد.رفت و همه خاطراتشم بخاطرت برداشت و برد . بهش بگین نشست به پات

          بهش بگین نیومدی بگین هنوز دوست داره با اینکه قیدش و زدی.......

           در شگفتم چگونه تو با مردم انس می گیری

          و به دیگران دل می بندی در حالی که می دانی

           تنها خواهی مرد

           و می دانی تنها در قبر خواهی خفت و تنها در

           پیشگاه من خواهی ایستاد و تنها حساب پس خواهی داد ؟

           آیا اندیشیده ای چقدر تنها خواهی بود؟

              ساعتی ؟

                   روزی ؟

                       ماهی ؟

                         سالی ؟

                           چند هزار سال ؟

                              چند میلیون سال ؟

           با خودت فکر کن و بیاندیش .

           هر قدر که قرار است پس از مرگ با من تنها

           باشی در دنیا انس بگیر، اگر لحظه ای، لحظه ای

           و اگر همیشه، همیشه .